het Jabikspaad van Franeker naar Nes

[camino kort]
brengt mij in contact met de pelgrim in mij, al is het maar voor even

 

Zo hebben we in september 2018 samen (zonder onze kinderen) een stukje van het Jabikspaad gelopen. Na onze verhuizing naar Friesland vorig jaar tenslotte onze achtertuin. We liepen de pakweg 40 kilometer van Franeker naar Nes, waar we wonen. Onder door Hollandse meesters geschilderde wolkenluchten liepen we tussen de buien door. Het moment dat er een bui op ons dreigde te vallen zaten we aan de koffie in de hoogste van alle dorpskerken in Friesland. Geloof (het) of niet…

Lees het verslagje van het Jabikspaad…

Espectacular! Naar het klooster van San Juan de la Pena

Het is maandagochtend en we verlaten Jaca. Gestaag klimmen we de kilometers aaneen. We hebben net twee dagen aan de rand van het zwembad van de camping van Jaca gezeten. De kinderen hebben zich vermaakt, met het water als verkoeling voor het warme weer. Een aardige Spaanse man zorgde voor spelplezier door Thije en Fenna uit te dagen om bommetjes te doen.

Lees het hele verhaal van deze dag en hoe we bij het klooster zijn gekomen…

Drukte is een kans, grijp hem!

Een belangrijke vraag die de ronde doet onder pelgrims is ‘Hoe kan ik nu het beste de drukte vermijden?’. Als deze vraag niet specifiek betrekking zou hebben op het lopen of fietsen over de Camino Frances zou ik zeggen ‘kies een andere Camino’. Echter, deze vraag is vooral actueel onder Camino-Frances-gangers. Terecht denk ik, want het kan behoorlijk druk zijn onderweg.

Kijk wat je zelf kunt doen om drukte te vermijden…

Vreemde vogels

hoegaardenTot mijn vreugde doet mijn rechtervoet vandaag veel minder pijn. Dat geeft hoop op betere tijden en een minder pijnlijk vervolg van de reis. Al rap ben ik in Hoegaarden. Hoegaarden, pelgrimsoord voor de bierdrinker. Ik kijk even vreemd op als ik een meneer de lokroep van een goudgeile fazant zie na doen. Dit blijf ik horen tot ik buiten gehoorafstand ben. Waarschijnlijk staat ie daar nu nog. Dat bier?

Continue reading