helpen | leren | inspireren | pelgrimeren

‘De metafoor van de pelgrimage’ Oecumenelezing van prof. dr. Frits de Lange

Vrijdag 18 januari 2019, hield prof. dr. Frits de Lange (auteur van het boek ‘Heilige onrust’) de Oecumenelezing in de Geertekerk in Utrecht. De Oecumenelezing is een jaarlijks bijeenkomst van de Raad van Kerken. In deze Oecumenelezing stond Frits de Lange stil bij de keuze die de Raad van Kerken heeft gemaakt in de metafoor van de pelgrimage, door de pelgrimage als fenomeen te beschrijven en te laten zien wat er gebeurt als juist daar een metafoor van wordt gemaakt.

Wat neem ik mee uit deze lezing?

Geen voorbehoud aan religie

Pelgrimages niet per se zijn voorbehouden aan gevestigde religies. Jaarlijks ‘pelgrimeren’ er bijvoorbeeld bijna drie keer zoveel mensen naar Graceland (het landgoed en het graf van Elic Presley) als naar Santiago de Compostela. ‘Pelgrims storen zich blijkbaar niet aan definities van wat religieus en wat als seculier geldt, en bepalen al lopend en reizend met hun voeten wat heilig is, of het nu de Grafkerk in Jeruzalem is of van “The King” in Memphis.’

Naast dat er geen voorbehoud is aan religie is er ook geen voorbehoud aan de vorm. Zo staat de Camino (met ‘de weg’ als doel) niet model staat van de wereldwijde pelgrimage. Zoals Frits de Lange zegt: ‘De hedendaagse Camino is een soort postmoderne pelgrimage geworden, maar je kunt hem niet model laten staan voor de wereldwijde pelgrimage als zodanig.’ Er zijn gewoon enorm veel verschillende vormen van pelgrimages, de Camino is daar één van.

Transformatie

Het verschil tussen een pelgrimage en een langeafstandwandeling is dat ‘Pelgrims zijn op zoek naar een ervaring die een verschil maakt in hun leven, die hun leven heilzaam verandert.’

Pelgrimages hebben een aantal kenmerken:

  • de motivatie eraan te beginnen
  • de bestemming en wat die bijzonder maakt
  • zijn transformerende vermogen

Archetype

De pelgrimage lijkt een religieus archetype, ergens zijn we allemaal pelgrim. De vraag is of we het willen zijn. ‘De pelgrim wordt een ander mens. De toerist blijf innerlijk onaangedaan, en komt alleen met foto’s thuis. De pelgrim keert door de aanraking met het heilige als een gelouterd mens weerom.’

Afijn. Een te lang en te goed artikel om te gaan herhalen. Weet je wat? Lees zelf de lezing helemaal…

 

Bron: https://www.raadvankerken.nl/?b=5276&fbclid=IwAR2zqDQDiqFqDETJdt6CfrGfCvpOqPPTgsO8AdLw2UVN6Yj91Snv1xGNQj4