helpen | leren | inspireren | pelgrimeren

Devotieprentje Jacobus als verzamelobject

Een devotieprentje van de Heilige Jacobus den Oudere (ook bekend als Jacobus de Meerdere). Ja, wat moet je ermee in deze tijden van ontkerkelijking? Verzamelen misschien? Als Jacobalium dan, voor mijn eigen verzameling. Voor in een map op zolder of op een mooi plekje in de woonkamer. Meer voor de heb dus en om naar te kijken dan om ‘aan de hand van’ te bidden. Dit prentje maakt deel uit van een verzameling van twaalf, van iedere apostel is er één.

‘Een devotieprentje of heiligenprentje is een prentje met een afbeelding van Jezus, Maria of een andere heilige en op de achterkant een gebed. In vele kerken en bedevaartsoorden kan men ze verkrijgen.’ Dat is iets anders dan (maar wel vergelijkbaar aan) een bidprentje. ‘Een bidprentje (‘gedachtenisprentje’ of ‘doodsprentje’) is een klein prentje, dat veelal wordt uitgegeven als aandenken bij een overlijden van een dierbare. Het vindt zijn oorsprong binnen de Katholieke Kerk.’

Volgens Wikipedia heeft het uitreiken van een gedachtenisprentje bij een uitvaart de laatste decennia ook ingang gevonden bij niet-katholieke uitvaarten. Noem het een tweede leven (op uitvaarten). ‘Men is geheel vrij in de keuze van een afbeelding en de tekst. De bidprentjes worden tijdens of aan het einde van de uitvaart aan de aanwezigen uitgedeeld.’

Dit devotieprentje heb ik via Marktplaats gekocht. Zo begint ook dit devotieprentje aan een tweede leven. Net als pelgrimstochten naar het graf van Jacobus opnieuw in de belangstelling staan. Die de laatste jaren overigens ook minder in het teken staan van religie, maar meer iets lijken voor verzamelaars. Pelgrims die de ene tocht aan de andere rijgen. Niet met minder toewijding trouwens.

 

Bron definities: https://www.encyclo.nl en Wikipedia.