Espectacular! Naar het klooster van San Juan de la Pena

1 maart 2017

Het is maandagochtend en we verlaten Jaca. Gestaag klimmen we de kilometers aaneen. We hebben net twee dagen aan de rand van het zwembad van de camping van Jaca gezeten. De kinderen hebben zich vermaakt, met het water als verkoeling voor het warme weer. Een aardige Spaanse man zorgde voor spelplezier door Thije en Fenna uit te dagen om bommetjes te doen.

Vanmorgen heb ik de vriendelijke politieagenten aan de bar nog gevraagd of het veilig was om deze kant op te fietsen. ‘Seguro’. Het kon. Gisteravond nog zagen we donkere rookwolken hangen boven de berg, waarachter het klooster van San Juan de la Pena ligt. Ons doel voor vandaag. Blusvliegtuig en helikopter vlogen af en aan. Vandaag geen problemen meer, schijnbaar.

Seguro

Na acht kilometer bereiken we Puerto de Oroel. In de verte hoor ik toch weer een blushelikopter aankomen. Ik fiets hard door tot we zijn waar de helikopter achter de bomen verdween. Als we naar beneden kijken zien we dat de helikopter water opneemt in de grote zak die eronder hangt. Hij vliegt over ons heen weer weg. Dat is pas spektakel! We blijven een tijdje kijken voor we weer verder fietsen. Als er weer een helikopter overvliegt worden we zelfs nat van het bluswater dat uit de mand wordt geblazen.

Seguro

We fietsen door, beetje klimmen, beetje dalen door een niemandsland. Na 18 kilometer moeten we rechtsaf, naar San Juan de la Pena. Wat staat er op dat bord dat midden op de weg staat? ‘Cortado por obras’. Wat zoveel betekent als ‘gesloten wegens werkzaamheden’. In Spanje meestal geen probleem. Even van de fiets en een stukje lopen dan maar. De politieauto met twee stuurs kijkende agenten doet me bedenken dat er misschien wat meer aan de hand is. We mogen niet doorfietsen, wegens bosbrand.

Niet zo seguro dus

Ik bestudeer de kaart en kom tot de conclusie dat verder fietsen geen enkele zin heeft. Dat leidt ons verder het binnenland in en veel verder af dan de route die we voor ogen hebben. Dan maar terug.

Terug?

Na 36 kilometer fietsen zetten we de tent weer op de camping neer waar we vanmorgen van vertrokken. Niet op dezelfde plek, nee nee. Twee meter ernaast. Voor ons een beetje Groundhog day (de dag die zich steeds weer herhaalt). Voor andere campinggasten ook trouwens. Gelukkig is het zwembad er nog.

Het klooster van San Juan de la Pena hebben we nooit gezien. Ik denk dat de blushelikopters meer indruk hebben gemaakt dan het klooster ooit had kunnen maken.

 

Het is fijn om te delen...Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPrint this page