Vier keer Compostela

een

Ik (Pieter-Bas) ben 27 als ik onbetaald verlof neem, mijn huis onderverhuur en mijn rugzak op doe. In drie maanden loop ik met een kaart in de hand naar Spanje. In september 1997 bewijs ik vooral aan mezelf dat vele kleine stapjes kunnen leiden tot iets groots, als ik aankom op het plein voor de kathedraal in Santiago de Compostela. Voor het eerst, en alleen.

twee

Het jaar nadat Ellen en ik elkaar hebben leren kennen lopen we (in 2006) samen de eerste helft van de Via de la Plata. We delen de passie voor het maken van langere trektochten en het pelgrimeren naar Santiago. In 2007 maken we af waar we aan begonnen zijn en staan we samen voor de kathedraal in Santiago. Daarna zijn we nog doorgelopen naar Finisterre.
 

drie

In 2008 wordt Fenna geboren. Het leek er even op dat het maken van lange trektochten even in de ijskast zou gaan. Het ligt niet zo voor de hand om trektochten te maken met onze kleine meid. Toch blijft het kriebelen en maken we in 2009 het plan om met z’n drieën een lange fietstocht te maken. We besluiten dit daadwerkelijk te gaan doen tot het tegendeel bewezen is. In 2010 fietsen we in vijf maanden ruim 6000 kilometer, van huis naar Santiago de Compostela en weer terug. Van enig tegendeel is niets gebleken. 
 

vier (nog onderweg)

Na de geboorte van Thije in 2011 zoeken we het even dichter bij huis, nog steeds op de fiets. Rondje IJsselmeer, de Elfstedentocht, de Vennbahn en nog een paar andere kleine tochten. Met de fietsen en spullen naar het buitenland trekt ons niet zo, een op het oog ingewikkelde logistieke (en soms dure) operatie.
Toch winnen de plannen het van de beren op de weg. In 2015 pakken we het pelgrimeren op de fiets weer op. We fietsen in Frankrijk, van Le Puy en Velay naar Lourdes. Samen met de kinderen in het spoor van vroegere pelgrims, Fenna op de tandem bij Ellen en Thije op de aanhangfiets achter mij (Pieter-Bas). Een inspirerende en ook soms vermoeiende tocht. We hebben er (weer) veel van geleerd zeg maar…