helpen – leren – inspireren – pelgrimeren

Pelgrimstocht met kinderen

Leuk, leerzaam, grensverleggend. Of je nu als gezin op pad gaat, als opa en oma met je kleinkind(eren) of met schoolkinderen. Op pelgrimstocht geef je kinderen wat mee. En vooral geven de kinderen jou wat mee. Kinderen kijken nu eenmaal anders dan volwassenen. Van een andere hoogte, zonder filters. Kinderlijk onbevangen en vol met vragen. Dat is besmettelijk.
 

 

Op pad gaan met kinderen is Onthaasten met een grote O. Het gaat allemaal wat langzamer dan in je eentje of wanneer je met alleen volwassenen bent. Ouders kennen dat van thuis, onderweg is het niet anders. Dat is ook precies wat een pelgrimstocht mag zijn:

  • traag
  • thuis in het onderweg zijn

Onze kinderen zien de tochten die we maken trouwens gewoon als een fiets- of wandelvakantie, meer dan specifiek als pelgrimstocht. We fietsen wel over pelgrimspaden, komen in kerken, kloosters en herbergen. Ze komen in aanraking met verschillende symbolieken van de pelgrimstocht: we steken een kaarsje aan in de kerk, nemen de Jacobsschelp mee en verzamelen stempels. We ontmoeten andere pelgrims en ervaren gastvrijheid. Waar het de kinderen om gaat is het buiten zijn, onderweg als gezin en het avontuur. Grenzen verleggen. ‘Buiten de comfort zone’ in managementtaal.

iedere dag ontvouwt zich als een nieuw hoofdstuk van een boek dat nog geschreven moet worden
Wat ons betreft heeft het geen label nodig. Elke tocht kan tenslotte een pelgrimstocht zijn. Het pelgrimsaspect zit hem in het transformatieve. Niet dat we er andere mensen van worden, maar van iedere tocht nemen we wat mee en zo ontwikkelen we ons als individu en als gezin.