Portret van een Pelgrim – Johan, Maura, Adriana en Elias

maura_portret_vierkant_grootJohan, Maura, Adriana en Elias
geboren in (respectievelijk) 1972, 1969, 2008 en 2010
wonen in Holsbeek (BE).

Zij ondernamen hun eerste pelgrimstocht in 2014
met z’n vieren
op de fiets
van hun huis in Holsbeek (BE) naar Santiago.


Wat was de aanleiding voor jullie tocht?
Een sportieve uitdaging, back to basics, een ervaring als gezin, zonder tijdsdruk en overbodige luxe weg zijn van het dagelijkse leven, met het gezin. Het niet vastleggen van het retourmoment was de slimste zet, we trokken de tijd uit die nodig was, geen haast….

maura_4Maakten jullie je zorgen voor vertrek?
Het oversteken van de Pyreneën sportief gezien met twee Weehoo trailers, te veel of te weinig bagage, welk reparatiegerief meenemen voor de fietsen, veiligheid van de kinderen en onszelf, in het verkeer en op camping. Johan maakte zich meer zorgen over de route, de GPS-track, de fietsen, materiaal. Maura neigde meer naar bekommernissen zoals veiligheid, de kinderen, drukke wegen. Alles viel mee, enkel twee gebroken spaken en twee dagen fietsen in de regen. Veel leuke mensen ontmoet, zo goed als geen grote tegenslag…

Wat was jullie belangrijkste ontdekking?
Dat de grootste uitdaging niet in het fietsen bleek te liggen maar in het 24/7 elke seconde samen te zijn als gezin, intieme, goede en kwade momenten delen zonder de kans te hebben afstand te nemen. Er ontstaat een evenwicht dat we met zijn allen in stand moeten houden door te relativeren, aandacht en energie te geven waar nodig, soms zwijgen, eten delen, wat comfort inboeten, prioriteiten stellen maar ook samen genieten, gek doen, inspanning leveren (wonderlijk hoe kinderen meetrapten), stress zowel als hemelse rust delen. Na een tijdje leef je als gezin in harmonie en cadans, dat is een mooi gevoel.

Het niet vastleggen van het retourmoment was de slimste zet, we trokken de tijd uit die nodig was, geen haast…

maura_3Wat heeft op jullie het meeste indruk gemaakt?
De kinderen die onvoorwaardelijk in hun ouders geloven dat alles toch altijd goed komt. Het ervaren van het gezin in evenwicht en ontbloot van allerlei storingen. Stress die voorkomt uit het voorzien in basisbehoeftes als eten, slapen en lachen is gezonder dan stress die voortkomt uit het kader van prikkels die ons omgeven. We hebben elkaar beter leren kennen en respecteren.

In de negatieve zin vond ik het pelgrimstoerisme van de laatste honderd kilometer een verschrikking. Taxi’s die je voorbij schieten, lawaaierige nordic walkers. De plotse aankomst liet ons niet toe van het einde te genieten, de overrompeling door mensen en drukte in combinatie met het treffen van praktische regelingen en het uitkijken voor spullen en kinderen maakten het niet makkelijk. We danken in het bijzonder de kamer der lage landen, de behulpzame fietsers die we onderweg leerden kennen en die ons bij aankomst gidsten die voor ons een kleine oase creëerden voor we verdwenen in de menigte van ‘aangekomen pelgrims’.

maura_portret

Wat was onmisbaar onderweg?
Het was een voorwaarde voor ons om dit als gezin te ondernemen en niet zoals velen in een minimale opoffering in aantal vakantiedagen, partners en kleine kinderen thuislatend om ‘het’ te kunnen volbrengen. Het gezin was voor ons onmisbaar en net de toegevoegde waarde aan het geheel. De kinderen waren onze rem maar ook onze motivatie.

Wat hebben jullie meegenomen in jullie huidige leven?
Geloof in de kracht dingen te veranderen, een nieuwe werkplek voor mezelf, zelfvertrouwen, het besef dat je je eigen toekomst voor een groot deel in eigen handen hebt, zeker als je kan relativeren en daar de energie uitputten die daarvoor nodig is. We hebben (nog) minder aandacht voor sociale media en het ‘geleefd worden’ en hopen onze kinderen die andere waarden te kunnen laten behouden.

maura_2Wat zouden jullie anders doen?
Minder bagage meenemen van in het begin (we hebben één keer in St. Jean Pied de Port en daarvoor reeds in Parijs telkens 15 kilo met vrienden meegegeven of naar het postkantoor gedragen- en nog hadden we niets tekort). Een warmere slaapzak meenemen voor de volwassenen. Verder zou ik zo terug vertrekken. Johan zou liever een andere uitdaging plannen, een kanotocht van meerdere weken in het noorden, een zeilreis rond de wereld blijft de ultieme droom. Tijdens de tocht beloofden we elkaar dit nogmaals te doen als de kinderen het zelf kunnen fietsen.

 

 

 

Hebben jullie andere pelgrimstochten ondernomen?
Nog niet, die zijn niet uitgesloten. Momenteel geen vaste plannen aangezien we als gezin willen gaan en de aanhangfiets momenteel te klein wordt voor Adriana (de oudste) en de kinderen nog te klein zijn om geheel zelf dagafstanden te kunnen fietsen.


Je kunt meer lezen over de ervaringen van Maura, Johan en de kinderen op hun weblog. Op dit moment werken ze hun weblog bij, en misschien komt er ook nog wel eens een boek. Ze zijn ook een website en webwinkel Andersfietsen gestart met wat hulpmiddelen om andere ouders met kinderen te helpen te gaan fietsen, onder andere de Weehoo.