TV-programma – Laat mij maar lopen

Omroep MAX heeft in augustus 2018 de vierdelige serie ‘Laat mij maar lopen’ uitgezonden. In deze serie worden zeven wandelaars gevolgd die de Via de la Plata lopen, vanaf Salamanca naar Santiago de Compostela*.  De serie is bedacht en gemaakt door Mariska van de Klis en haar produktiebedrijf. Mariska heeft zelf meerdere pelgrimstochten gelopen, in Spanje en Italië.

Blij verrast

Ik ben niet zo van het kijken van beeldmateriaal over dit onderwerp, omdat zich dan vergelijkingen opdringen met mijn eigen ervaringen. Toch ben ik gaan kijken en ik moet zeggen dat er een mooi beeld wordt neergezet van hoe het lopen van een camino kan zijn. Dat dat niet mijn camino is, of voor mijn part dé camino snap ik inmiddels wel. Mijn camino is van mij en dé camino bestaat niet. Wat er wel is: de sfeerbeelden die geweldig zijn, ondersteund door muziek die afwisselend de dramatiek en heroïek van de tocht en wat de hoofdpersonen doormaken benadrukt dan wel op luchtige wijze uitdrukking geeft aan het blije gemoed dat je ten deel kan vallen als je lekker aan de wandel bent. 

Probleem oplossend vermogen

Wat ik wel een beetje mis zijn ontmoetingen met andere pelgrims. Ik stel me voor dat het idee kan ontstaan dat op de camino weinig mensen tegenkomt. Dat er weinig andere pelgrims in beeld komen zal zo z’n redenen hebben denk ik. De serie gaat tenslotte over de zeven hoofdpersonen en de strijd die zij aangaan om iets te doen wat hen niet gewoon is: de 500 kilometer lopen. Om dit e doen heeft ieder van de hoofdpersonen zijn of haar reden. Daar wringt voor mij wel een beetje de schoen. Issues heeft iedereen, maar door hoe het in beeld wordt gebracht wekt het de indruk dat er iets te verwerken moet zijn voordat je een camino kunt lopen. Wat mij betreft is de camino geen oplossing voor alle problemen. Net als op de camino kan je daarin stapjes zetten, problemen verdwijnen echter niet als sneeuw voor de zon. Dat wordt overigens wel in de laatste aflevering duidelijk, als Fleur zegt dat er nog werk aan de winkel is. Ik weet dat het maken van een tocht je tot inzichten kan brengen, maar de camino is geen oplossing voor al je problemen.

Mentor Kees

Als er iemand zonder problemen rondliep was het Kees. Iedereen is de held in zijn of haar eigen heldenreis**, mijn held is Kees. Ik kon eerst niet zo goed plaatsen wat Kees deed in het programma, tot ik dacht: de beste kans op een ontmoeting van de helden (de hoofdpersonen) met de mentor (of helper) is door de mentor deel uit te laten maken van de groep. Kees is de mentor van de helden.

In de heldenreis heeft de mentor de functie het verhaal op stoom te brengen en de held te voorzien van raad of benodigde instrumenten,  wapens, trucjes of inzichten. 

Van de motieven en issues van Kees heb ik weinig gehoord. Hij loopt als oudste van het gezelschap onverstoorbaar en plat Haags zingend gewoon alsmaar door. Hij laat zien dat je, ook als je 74 bent, probleemloos naar Compostela kunt lopen. Dat is zijn rol: laten zien dat het kan zonder issues, pijntjes en niet werkend aan zichzelf of zoekend naar oplossingen. Dat laat hij zien aan de andere hoofdpersonen, maar ook aan jou: de kijker.

Heroïek

Begrijp me moet verkeerd, 500 kilometer lopen is geen kattenpis. Voor de een geen probleem, voor de ander nauwelijks te doen. Misschien is het meer mijn ding. Ik hoef me niet op de borst te kloppen dat ik ook wel eens iets heb ondernomen en ik heb er moeite mee als anderen dat wel doen of dat de nadruk wordt gelegd op een bovenmenselijke prestatie. Wat niet wegneemt dat het een persoonlijke prestatie van formaat kan zijn. Om het nou een ‘barre tocht’ te noemen gaat me wat te ver.

Thuiskomst

Het thuiskomen begint voor de hoofdpersonen al bij de aankomst op de plein voor de kathedraal. De aankomst biedt zicht op de werkelijkheid: er staat niemand met een bos bloemen klaar. De terugkeer in de (soms harde) werkelijkheid, waar je gelijk kunt beginnen met het ophangen van de slingers op je eigen feestje (zoals Louise constateerde). 

Het mooiste cadeau van deze serie vind ik wel dat deze laat zien dat Mariska (van der Klis, de producent) er in is geslaagd om haar eigen ervaringen, kennis en passie om te zetten in iets dat inspirerend kan zijn voor anderen. Dat is ook thuiskomen…

Zelf kijken?

Wil je de serie zelf zien? Je kunt ze terugkijken op Uitzending Gemist  Na verloop van tijd zal dit niet meer kunnen.

 

De inhoud van deze video is niet standaard beschikbaar.
Door te klikken op [accepteer] in de banner onderaan de pagina of op een banner (die bij elke video getoond wordt) ga je ermee akkoord dat er third party cookies kunnen worden geplaatst op jouw computer en kan je alle video's op de website bekijken .

 

* Zuiver gezien heet de route vanaf Granja de Moreruela overigens de Camino Sanabres. De Via de la Plata loopt verder naar het noorden en eindigt in Gijon aan de Spaanse Noordkust.

** Joseph Campbell ontdekte in 1949 voor het eerst een mythologische oerstructuur in mythes uit de meest uiteenlopende culturen en tijdperken. Hij schreef er het boek The Hero With a Thousand Faces over, een verhandeling over de archetypische held en zijn heldenreis. Campbell verbaasde zich over de gelijkenis die hij zag in de verhalen. Kennelijk bestond er een soort logische vertelstructuur waarvan storytellers uit alle tijden en van over de hele wereld gebruik maakten. Een structuur die zich diep in ons collectief onderbewustzijn heeft genesteld.

Wie we zijn

Pieter-Bas (1969) en Ellen (1975). Alleen, samen en met onze kinderen Fenna (2008) en Thije (2011) hebben we al vaker te voet en met de fiets de weg naar Santiago 'gedaan'. Met onze ervaring(en) in onze rugzak, helpen we graag anderen op weg. 

Contact

De Opstekker 5
8494 PA | Nes (gemeente Heerenveen) | NL

+31 (0) 6 3023 1084

pb@pelgrimwijzer.nl
pelgrimwijzer.nl

Copyright © 2018 Pelgrimwijzer 

contact           disclaimer           privacy policy